To świadectwo nadesłane przez Martę powstało na chwałę Boga i świętego Józefa oraz ku pokrzepieniu wszystkich, którzy z wiarą zanoszą modlitwę do św. Józefa o dobrego męża. Jest to historia o bezsilności, nadziei i cudzie, który wydarzył się po zawierzeniu swoich trosk św. Józefowi. Jeśli modlisz się o małżeństwo, ta historia jest także dla Ciebie.

Modlitwa do świętego Józefa o dobrego męża w czasie kryzysu

Szczęść Boże! Piszę te świadectwo przede wszystkim na chwałę Boga i św. Józefa, a także na pokrzepienie wszystkich tych, którzy modlą się do św. Józefa w intencji znalezienia dobrego męża/żony. Ostatnio robiąc porządki znalazłam za obrazkiem św. Józefa listy, które do Niego pisałam w 2017 r. Pierwszy napisany został 10.09.2017 r. i jak pozostałe dotyczyły przede wszystkim prośby o łaskę znalezienia dobrego męża. Miałam wówczas 33 lata i właśnie kończył się mój kolejny nieudany związek. Byłam bardzo rozgoryczona w tym liście, wręcz sfrustrowana. Pamiętam, że w tamtym czasie czułam wielką bezsilność i beznadzieję, nic tak naprawdę nie układało się po mojej myśli. Byłam zmęczona nieudanymi relacjami z mężczyznami, tylu ich kręciło się wokół mnie, ale żaden nie okazał się być dla mnie tym właściwym.

Świadectwo wysłuchanej modlitwy do świętego Józefa

Jednocześnie czułam, że chce być żoną i takie jest moje powołanie. 31.12.2017 r., a więc po niespełna 4 miesiącach poznałam mojego męża, wówczas w Kościele obchodzono święto św. Rodziny (jest to św. ruchome) co było dla mnie później znakiem z nieba. Nieżyjący ojciec mojego męża miał na imię Józef, co również gdy się dowiedziałam odczytałam jako znak. Dokładnie 3 lata później bo 10.09.2020 urodziła nam się cudowna, pełna słodyczy córeczka. Od tego listu wówczas minęło dokładnie 3 lata a ja miałam już cudownego męża i córeczkę :). Potwierdzam, że mam wspaniałego, dobrego, wierzącego męża, nie wyobrażam sobie mieć innego.

Dlaczego warto zaufać świętemu Józefowi w sprawach małżeństwa i pracy

Teraz modlę się w intencji znalezienia pracy, mam nadzieję, że i tym razem św. Józef okaże się dla mnie szczodry. Módlcie się do św. Józefa. Św. Teresa z Avili powiedziała: „Biedni grzesznicy, bez względu na wielkość waszych potrzeb, zwróćcie się o pomoc do św. Józefa! Idźcie do św. Józefa ze szczerą pewnością i spokojem, że [wasze prośby zostaną wysłuchane]”. Św. Józefie dziękuję z całego serca! Św. Józefie módl się za nami! Marta.

Fot. Wedding Photography / unsplash.com

Szukasz modlitw za wstawiennictwem świętego Józefa? Wejdź w zakładkę „modlitwy”, gdzie dostępnych jest wiele modlitw w różnych potrzebach.

Artykuł Modlitwa do świętego Józefa o dobrego męża. Świadectwo wysłuchanej prośby pochodzi z serwisu Święty Józef.

Świadectwo Huberta – modlitwa do św. Józefa w czasie kryzysu

Hubert był w rozsypce. Przez pół roku mieszkał samotnie z powodu kryzysu, jaki przechodził w małżeństwie. Na problemy rodzinne nałożył się brak pracy i mozolne poszukiwanie nowej. Nie wiedział, co robić i właśnie wtedy ktoś polecił mu, by pomodlił się do św. Józefa. Opiekun zadziałał natychmiastowo.

„Martwiłem się tym wszystkim, aż w pewnym momencie powiedziałem: «Zrzucam to na Boga! Św. Józefie zadziałaj. Co ma być dla mnie dobre, to przyjmę!»” – pisze Hubert.

I gdy odpuścił zamartwianie się, coś zaczęło się dziać. Pojawiły się pierwsze telefony w sprawie pracy. Odezwał się także kolega z bardzo konkretną propozycją. I choć trochę się wahał, Hubert zaczął pracę w nowym miejscu.

Zmiana zaczęła się dokonywać także w jego rodzinie. Hubert wrócił do domu. Jak wspomina, po powrocie powiedział: „Od tego momentu strażnikiem tego domu jest św. Józef”. Powoli sytuacja zaczęła się normować, ale nie działo się to szybko i nie była to sielanka.

Trudna droga odbudowy małżeństwa i wiary

„Robiliśmy dwa kroki naprzód – jeden do tyłu. Kłóciliśmy się, godziliśmy się. Mieliśmy także problemy z dzieciakami… Ale wierzę w to, że to powoli jest oczyszczane” – stwierdza Hubert. Zaczęli pracować nad swoim małżeństwem. Jego żona rozpoczęła własną terapię, a w planach mają także terapię par.

W pewnym momencie jego małżonka dostała nową, bardzo jej odpowiadającą ofertę pracy. „Powiedziałem jej wtedy: «może to czas podziękować za to Bogu?». Nie chcę jej jednak naciskać, gdy zechce sama do Niego pójdzie” – konkluduje Hubert.

Na św. Józefa zrzuca także problemy z synem i wiarę swoich dzieci. „Wierzę, że jak nie teraz, to za 10 lub 15 lat dzieciaki wrócą na właściwe tory!” – stwierdza. „Nic nie dzieje się spektakularnie. To takie dzierganie dzień po dniu. Powolne, krok po kroku. Ale reasumując dwa lub trzy ostatnie lata, to dokonała się naprawdę wielka przemiana!”.

Codzienne zaufanie Bogu na wzór św. Józefa

Hubert jest świadomy, że nie potrzebuje wielkich wydarzeń i cudów, by wierzyć. Chciałby, owszem, doświadczyć czegoś spektakularnego, jak św. Paweł Apostoł. „Kto by nie chciał pójść na mszę i doświadczyć uzdrowienia?! To jest super!” – stwierdza. Ma jednak przekonanie, że nawracać się będzie do końca życia i będzie to dość powolny proces, w którym nie może zabraknąć zaufania.

„To jak z jazdą na motocyklu, jako pasażer. Siadasz z tyłu i musisz zaufać kierowcy. Nic nie możesz zrobić. Ocierasz się niemal o mijane samochody. Boisz się, ale ufasz temu, który prowadzi. Ja mam tak teraz z Bogiem: boję się, ale ufam Mu”.

To jak św. Józef, który ufał Bogu, mimo że nic nie wskazywało, by to, co się dzieje, prowadziło do dobrego końca. Ostatecznie, po wielu latach, jego wierność i wytrwałość, pomogła uratować cały świat.

Tekst pierwotnie ukazał się na portalu Aleteia.org, który patronuje stronie o św. Józefie.

Fot. Priscilla Du Preez / unsplash.com

Artykuł Modlitwa do św. Józefa – świadectwo Huberta o uratowanym małżeństwie i znalezieniu pracy pochodzi z serwisu Święty Józef.

Świadectwo Leona Knabita OSB o świętym Józefie

Po raz pierwszy spotkałem się bliżej z postacią św. Józefa jeszcze przed wojną, gdy nowo powstającej wówczas w Siedlcach parafii nadano wezwanie Opieki św. Józefa. Święto, obchodzone najpierw w Trzecią Niedzielę po Wielkanocy, znalazło ostatecznie miejsce w  kalendarzu liturgicznym w środę po Drugiej Niedzieli po Wielkanocy. Jako dziewięcioletnie dziecko nie wgłębiałem się wtedy w sens takiego właśnie wezwania, ale zapamiętałem je. Potem, już jako ministrant, uczęszczałem pilnie na nabożeństwa różańcowe, gdzie odmawiano zawsze modlitwę do św. Józefa: Do Ciebie, o błogosławiony Józefie, uciekamy się w utrapieniu naszym… Do dzisiaj odmawiam ją często po różańcu w brzmieniu, które było obowiązujące w diecezji podlaskiej.

Gdy wstąpiłem do seminarium duchownego, uroczystość św. Józefa poprzedzałem swoją prywatną nowenną. Klimat święta wyznaczały piękne śpiewy gregoriańskie i polskie pieśni, które i pobożności nadawały kierunek. Mówiły one o opiece sprawowanej przez św. Józefa nad Jezusem i nad Kościołem. Za oknem seminaryjnej kaplicy była już zwykle wiosna, ale niekiedy do białego koloru szat liturgicznych, rzadkiego w Wielkim Poście, dołączała się niespodziewanie warstwa puchu śnieżnego, przykrywająca świat, który już chciał wziąć rozbrat z  zimą. W roku 1956 w miejsce Opieki św. Józefa ustanowiono święto św. Józefa Robotnika i wyznaczono jego obchód na dzień 1 maja, nadając w ten sposób robotniczemu świętu, mającemu w całym świecie charakter lewicowy, rys chrześcijański.

Święty Józef dba o sprawy materialne

Już w zakonie św. Józef pokazał mi swoje oblicze także jako ten, który troszczy się o potrzeby materialne swoich czcicieli. Kiedy w latach sześćdziesiątych, trudnych finansowo dla klasztoru, jakiś dobrodziej z Ameryki przysłał na moje ręce pokaźną sumę dolarów, ówczesny opat, o. Placyd Galiński, któremu pokazałem czek, ukląkł na miejscu, na którym stał, wzniósł ręce do góry i powiedział: „Dzięki Ci, święty Józefie”. Skojarzyło mi się to z wypowiedziami wielu sióstr zakonnych, które borykając się z trudnościami finansowymi, często modliły się skutecznie do św. Józefa z prośbą o wyratowanie z kłopotów.

Poproszono mnie kiedyś o poprowadzenie rekolekcji wielkopostnych w  parafii św. Józefa na krakowskim Podgórzu. To był piękny czas pod opieką świętego Patrona. Charakterystyczne było dla mnie, że dzieci, których rekolekcje miały trwać cztery dni, przychodziły z własnej woli w niezmniejszonej liczbie przez dni następne aż do dnia odpustu włącznie; razem przez dziewięć dni z rzędu. Z  czymś takim nie spotkałem się w żadnej parafii. Uważałem to za szczególny znak opieki św. Józefa.

Leon Knabit OSB o tym, jak postrzega św. Józefa

O  przesłaniu przekazywanym nam niezmiennie przez Świętego, którego ani jedno słowo nie zostało przekazane potomnym, można mówić wiele. Uderza mnie szczególnie wielkość wybrania. Być stróżem tej wielkiej tajemnicy, w której spotkały się największa miłość Boga (poczęcie z DUCHA ŚWIĘTEGO!) z największą miłością człowieka (bo jakaż jest większa miłość od miłości matki i to jeszcze takiej Matki, jaką była Maryja!) – trudno sobie wyobrazić miejsce bardziej godne i zaszczytne.

Święty Józef zanurzony w tym morzu miłości, kierowany słowem Bożym, przekazywanym mu we śnie, chyba inaczej przeżywał swój swoisty celibat, niż to przypuszczali malarze różnych wieków przedstawiający go jako staruszka. Że to niby młodemu trudno byłoby „wytrzymać”… A przecież i w historii dawnej, i nowszej można znaleźć wiele przykładów tego, że małżonkowie całkowicie podporządkowują działania seksualne tajemnicy poczęcia, a niekiedy nawet rezygnują z korzystania z praw małżeńskich dla miłości Boga. Dlatego dzisiaj św. Józef jest szczególnie patronem czystości młodych chłopców i  narzeczonych, przekonywanych ze wszystkich stron, że przyjemność seksualna jest największą wartością.

Jest świadkiem tego, że bliskość Jezusa i  Maryi pozwala na całkowite panowanie nad swoimi uczuciami. I  to dopiero przynosi pokój i radość, o których człowiek nieopanowany, mówmy wprost – rozpustny – nie ma pojęcia. Święty Józefie, ucz męskości naszych kawalerów, przyszłych mężów i ojców!

Świadectwo o. Leona Knabita OSB pochodzi z książki “Cuda Świętego Józefa – Część 1” (wydawnictwo WAM, 2013)

Fot. Opactwo Benedyktynów w Tyńcu / YouTube.com

Artykuł Świadectwo o. Leona Knabita OSB o świętym Józefie pochodzi z serwisu Święty Józef.

Ksiądz zobaczył świętego Józefa. W 1930 roku ksiądz Adam Sikora, wikariusz parafii w Borysławiu, doświadczył zdarzenia, które w niezwykły sposób ukazało działanie świętego Józefa.

Wieczorem, gdy duchowny udał się na spoczynek, nagle usłyszał głośne pukanie do okiennicy i wezwanie: „Proszę zaraz iść do chorego, który dogorywa w bloku przy ul. Sobieskiego 50 na drugim piętrze”. Po wyjściu na ganek ksiądz nie zauważył jednak nikogo, kto mógłby go wołać. Sytuacja powtórzyła się jeszcze raz, lecz i tym razem nie było nikogo w pobliżu.

Przekonany, że to prowokacja, być może niebezpieczna, ksiądz postanowił czekać, ubrany w sutannę. Kiedy leżał w łóżku niespodziewanie do jego pokoju wszedł starszy mężczyzna z siwą brodą, który stanowczym tonem nakazał mu udać się do chorego. „Natychmiast idź pod wskazany adres, bo ten człowiek umiera!” – powiedział mężczyzna i wyrzucił kapłana z łóżka. Po tych słowach postać zniknęła.

Droga do chorego i niezwykłe spotkanie

Ksiądz Adam zrozumiał, że doświadczył zjawiska nadprzyrodzonego. Natychmiast udał się do kościoła, by zabrać Najświętszy Sakrament i święte oleje, a następnie ruszył pod wskazany adres. Stróż przy bramie, zdziwiony wizytą, przypomniał sobie, że na drugim piętrze rzeczywiście mieszka ciężko chory lekarz, lecz jest on człowiekiem niewierzącym. Po dotarciu na miejsce księdzu otworzyła żona chorego. „Kto księdza tu sprowadza o takiej porze? Przecież ani mąż, ani ja nie prosiliśmy, bo oboje jesteśmy niewierzący; zbyteczna fatyga księdza” – powiedziała kobieta

Wprowadziła jednak księdza do pokoju. Lekarz, zaintrygowany historią o tajemniczym wezwaniu przez starszego człowieka z siwą brodą, polecił żonie przynieść wiszący na ścianie obraz. Ksiądz natychmiast rozpoznał, że to właśnie postać świętego Józefa nakazała mu przyjść.

Modlitwa do świętego Józefa i pojednanie z Bogiem

Poruszony lekarz wyznał, że ten obraz oraz modlitwę do świętego Józefa przekazała mu umierająca matka. Chociaż stracił wiarę, zawsze dotrzymywał obietnicy składanej matce i codziennie machinalnie odmawiał tę modlitwę. – Teraz widzę, że św. Józef nie pozwolił mi zginąć marnie. Proszę mnie wyspowiadać i pojednać z Bogiem – wyznał umierający mężczyzna.

Lekarz poprosił o spowiedź, przyjął Ciało Chrystusa oraz sakrament namaszczenia. Po wyjściu z mieszkania ksiądz Adam znów został wezwany przez żonę chorego, ponieważ mężczyzna konał. Kapłan wrócił, pomodlił się nad mężczyzną, a kilka dni później na prośbę wdowy odprawił mu katolicki pogrzeb.

Święty Józef – patron dobrej śmierci

Ta niezwykła historia potwierdza, że święty Józef, patron dobrej śmierci, nie opuszcza nikogo, kto wzywa jego wstawiennictwa. Jego opieka, nawet nad osobami wątpiącymi, ukazuje, że jest on symbolem miłosierdzia, wiary i ostatecznego pojednania.

To wydarzenie przypomina, że modlitwa, nawet wypowiadana z obowiązku, może przynieść łaskę w kluczowym momencie życia. Święty Józef nadal pozostaje wielkim orędownikiem dla wierzących i niewierzących, wskazując drogę do Boga.

Powyższą historię o św. Józefie, patronie dobrej śmierci opowiedział sam ks. Adam Sikora na spotkaniu księży diecezji przemyskiej w roku 1954. Świadectwo spisał o. Dominik Buszta.

Źródło: materiał własny / swietyjozef.kalisz.pl

Fot. Kadr z filmu „Opiekun”

Szukasz modlitw za wstawiennictwem świętego Józefa? Wejdź w zakładkę „modlitwy”, gdzie dostępnych jest wiele modlitw w różnych potrzebach.

Artykuł Ksiądz, który zobaczył św. Józefa. „Idź, bo ten człowiek umiera” pochodzi z serwisu Święty Józef.

– Wszystko zaczęło się w Kaliszu. Wcześniej oczywiście znałem Ewangelię, wielokrotnie czytałem o świętym Józefie i tym samym była to postać znacząca, tyle że dla mnie cały czas odległa i jeszcze nieodkryta. Byłem już wtedy bardzo zakochany w Matce Bożej i tym samym chciałem bardzo poznać świętego Józefa. Nie wiedziałem jednak, jak mógłbym to zrobić – mówi dominikanin o. Tomasz Nowak w swoim świadectwie o św. Józefie.

– To było kilka lat temu. Często wtedy bywałem u sióstr nazaretanek w Kaliszu i one mi powiedziały: „tu jest sanktuarium świętego Józefa”. Wcześniej obiło mi się to o uszy, ale nigdy nie udało mi się w tym sanktuarium być – wspomina o. Nowak.

Św. Józef podobny do Boga Ojca

– Gdy bywałem raz, drugi, piąty u sióstr, poszedłem na spacer do sanktuarium świętego Józefa. Gdy uklęknąłem przed jego obrazem, przypomniałem sobie tylko jedną myśl, którą doczytałem w międzyczasie, że święty Józef na tym obrazie i Bóg Ojciec mają podobne oblicza – zauważa zakonnik.

– Teraz to słyszę w nowy sposób czytając list papieża Franciszka na temat świętego Józefa. Papież odwołuje się do książki Jana Dobraczyńskiego „Cień Ojca”. Tu jest ta podobna inspiracja, że święty Józef był na obraz Ojca Niebieskiego i tym samym jak patrzysz na oblicze świętego Józefa, widzisz Boga Ojca. W Jezusie to bardzo pięknie się spotkało. I zapragnąłem, żeby we mnie również się spotkało – wyznaje dominikanin.

– I tyle. Taka iskra. Przyznam, że doświadczałem tego zbyt mało. Spodziewałem się, że doświadczę więcej, ale nigdy nie warto lekceważyć iskry duchowej, bo nawet z tej najmniejszej iskry, jak z ziarnka gorczycy, może powstać wielkie drzewo, wielki ogień. I tak było tym razem.

Niezwykła propozycja

– Wyjechałem z Kalisza i dostałem propozycję od księży paulistów, żeby nagrać komentarz do litanii do świętego Józefa. Mógłbym wtedy powiedzieć: „prawie nic nie wiem o świętym Józefie”, ale mam na tyle mądrości duchowej, że wiem, że takie propozycje przychodzą nie tylko od ludzi. Uznałem, że to jest pretekst do dużo szybszego poznania świętego Józefa, niż bym go poznał sam z siebie, pragnąc i starając się o własnych siłach – mówi o. Tomasz Nowak.

– Zgodziłem się (…). Starałem modlić się litanią do świętego Józefa, coraz lepiej rozumieć te poszczególne wydarzenia. Nie szło mi to nadzwyczajnie, więc jadąc na nagrania do Częstochowy bardzo się obawiałem, czy coś z tego rzeczywiście będzie, czy uda mi się nagrać ten komentarz, czy nie będzie rozczarowania. Jednocześnie towarzyszyła mi taka pewność wiary, że za tym stoi Pan Bóg, święty Józef i to bardziej jest ich dzieło, niż moje.

– Tak się rzeczywiście stało. Gdy nagraliśmy ten audiobook, zapytałem księdza dyrektora, czy ma wrażenie, że powiedziałem to, co miałem powiedzieć. On mówi: „tak, tak mi się wydaje”. Po kilku latach, kiedy sięgam do audiobooka, czy do książeczki, też mam podobne wrażenie – stwierdza kaznodzieja.

– Do czego zmierzam? To, że audiobook i książeczka zostały wydane, to też jest ważne dopełnienie mojego doświadczenia i przygody ze świętym Józefem. Zaraz po tym, jak nagrałem [audiobook] i wydawnictwo pracowało, żeby go wydać, byłem na rekolekcjach w Kaliszu w parafii Matki Teresy z Kalkuty.

„Dobrze o mnie napisałeś Tomaszu”

– Zrodziło się we mnie pytanie, czy podczas tych rekolekcji, akurat wypadał 19 marca, będę miał szansę dłużej pomodlić się w sanktuarium świętego Józefa. I stały się trzy rzeczy. Tego dnia do Kalisza przyszła paczka z pierwszymi egzemplarzami audiobooka i książeczek jako potwierdzenie [od św. Józefa], że „dobrze o mnie napisałeś Tomaszu”.

– Potem przyszedł ksiądz proboszcz i powiedział, że ksiądz kustosz zaprasza mnie wieczorem na Mszę do sanktuarium świętego Józefa i prosi, abym wygłosił kazanie. To dla mnie było zaproszenie (…) nie od księdza Kustosza, ale od samego świętego Józefa jako takie potwierdzenie, że on cieszy się z tego, że nagrałem ten komentarz – wspomina zakonnik.

– Później, jako bonus bonusów, byłem poproszony, żeby poprowadzić po Mszy świętej uwielbienie. Bardzo mnie to dotknęło i dopełniło klamry związanej z nagraniem audiobooka i wydaniem książeczki.

– Mógłbym jeszcze długo opowiadać o innych aspektach obecności świętego Józefa w moim życiu. Mogę z całą pewnością do niego mówić tato, traktować go jak ojca –

Obejrzyj całe świadectwo o. Tomasza Nowaka OP o św. Józefie

Źródło: YouTube.com / tk

Szukasz modlitw za wstawiennictwem świętego Józefa? Wejdź w zakładkę „modlitwy”, gdzie dostępnych jest wiele modlitw w różnych potrzebach.

Artykuł Świadectwo o. Tomasza Nowaka OP o świętym Józefie pochodzi z serwisu Święty Józef.